Wróć do serii

Miś Pufek idzie spać

Pufek i kąpiel z bąbelkami

  • 2–3 lata
  • 3 min czytania
  • Bajka 1 z 3

Tekst i ilustracje powstały z pomocą sztucznej inteligencji (AI).

Wieczorem w domu misiów pachniało lawendą. W łazience szumiała woda: szszsz… Mama nalała do wanny ciepłej wody i dodała płynu do kąpieli. Z wody wyrosły bąbelki – małe, duże i całkiem ogromne. Nad wanną unosiła się ciepła mgiełka.

Mały miś Pufek wskoczył do wanny. Plum! Pufek miał puszyste karmelowe futerko, kremowy brzuszek i okrągłe uszka. A teraz miał jeszcze na głowie śmieszną czapeczkę z piany. – Patrz, Mamo! Jestem chmurką! – zaśmiał się.

Pufek łapał bąbelki łapkami. Puf! – i bąbelka nie było. Zrobił sobie z piany białe wąsy, a potem zdmuchnął je: fiuuu! Dmuchał na pianę, a ona fruwała po całej łazience. Żółta kaczuszka pływała obok i kiwała się: kiwu, kiwu.

Na stołeczku przy wannie siedział Tuptuś – pluszowy króliczek Pufka. Był miętowy, miał długie, miękkie uszy i różową kokardkę. Tuptuś nigdy się nie kąpał, ale bardzo lubił patrzeć, jak Pufek się pluska.

– Pufku, woda robi się chłodna – powiedziała Mama. – Czas wychodzić z wanny.

Pufek zmarszczył nosek. Bąbelki były jeszcze takie piękne i takie pachnące. Szkoda mu było, że zabawa już się kończy, i zrobiło mu się smutno.

– Nie! – Pufek mocno przytulił kaczuszkę. – Jeszcze nie! Bąbelki są takie fajne. Nie chcę, żeby sobie poszły.

Mama usiadła przy wannie. Wcale się nie śpieszyła. Pogłaskała Pufka po mokrym uszku. – Wiesz co? – szepnęła. – Bąbelki też już idą spać. Pomachajmy im na dobranoc.

Pufek spojrzał na pianę i pomachał łapką. – Pa-pa, bąbelki! – Bąbelki pękały cichutko: pyk, pyk, pyk. Wyglądało to tak, jakby też machały Pufkowi na pożegnanie. Ostatni bąbelek usiadł Pufkowi na nosku i zrobił: pyk! Pufek zachichotał.

– Pa-pa, kaczuszko! – Pufek posadził kaczuszkę na brzegu wanny. – Jutro znowu popływamy. – Mama wyjęła korek, a woda zrobiła glu-glu-glu i powoli uciekła. Kaczuszka patrzyła na Pufka z brzegu wanny, jakby mówiła: do jutra!

Potem Mama rozłożyła duży, puszysty ręcznik. Był biały, pachniał lawendą i był miękki jak ciepła chmurka. Mama otuliła Pufka od uszek aż po same łapki. Pufkowi zrobiło się ciepło i przytulnie. – Jestem w chmurce – zamruczał.

Mama wytarła mu futerko, a Pufek włożył turkusową piżamkę w żółte gwiazdki. W pokoju świeciła już lampka-grzybek. Pufek wziął Tuptusia ze stołeczka i wskoczył do łóżka. Mama zgasiła duże światło i pocałowała go w czółko.

Pufek przytulił Tuptusia mocno-mocno i szepnął: „Dobranoc, Tuptusiu”. Oczka same się zamknęły. Cichutko, mięciutko… i Pufek już spał.

Koniec

Kolorowych snów. Zapisz bajkę na inny wieczór albo podaj ją dalej.

Załóż darmowe konto, żeby zapisać i pobrać bajkę

Używamy niezbędnych plików cookie, żeby utrzymać logowanie i zapamiętać język. Za Twoją zgodą chcielibyśmy też mierzyć, jak korzystasz ze strony. Polityka cookies